یک عضو هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی با اشاره به ضرورت تأمین امنیت غذایی در شرایط جنگی، وجود خلأ و نقصان در نظارت بر زنجیره تولید و عرضه کالا را مورد تأکید قرار داد و گفت شفاف‌سازی نحوه توزیع و تخصیص کالا به ذی‌نفعان مختلف برای جلوگیری از سودجویی ضروری است.
سمیه رفیعی در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا، درباره امنیت غذایی در دوران جنگ گفت: در مباحث مربوط به جنگ‌های نظامی، سخت‌ترین نوع جنگ، بحث محاصره دریایی است. کشور ما چند ماه است که درگیر محاصره دریایی است؛ به این معنی که اجازه هر نوع تجارت و ورود کالا را می‌خواهند از کشور ما بگیرند.
این عضو هیات رئیسه مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: دشمنان ما قطعاً پیروز نخواهند شد، ولی این موضوع ناظر بر این است که ما باید تهیه غذا و برای تأمین امنیت عذایی خودمان به کارگیری تدابیر لازم را در دستور کار قرار دهیم و همه همت خودمان را به کار بگیریم تا بتوانیم از این شرایط به‌راحتی عبور کنیم.
وی افزود: در بحث تدابیر ویژه برای مدیریت کالا و نظارت مستقیم بر زنجیره تولید و عرضه کالا یکسری راهکار وجود دارد. متأسفانه در حوزه نظارت بر زنجیره، خلأ و نقصان داریم و این واقعیتی است که وجود دارد.
رفیعی به برخی از مصوبات در بحث تأمین مایحتاج جامعه گفت: چون کالا شاید به‌موقع در دسترس قرار نگیرد یا نگرانی‌هایی وجود داشته باشد، باعث می‌شود طرح‌هایی مصوب شود که واقعاً نتایج و اثرات آنها خیلی مطمئن نیستند و این طرح‌ها می‌توانند صرفاً با مطرح شدن اخبار مربوط به آنها، نگرانی‌هایی را در جامعه ایجاد کنند، این موضوع را باید با دقت بیشتر و ویژه‌تری مورد توجه قرار داد.
وی تأکید کرد: باید محکم‌تر عمل کنیم؛ دیگر تعارف نداریم. شرایط ما شرایطی است که در یک جنگ تمام‌عیار قرار داریم و باید همه بدون هر نوع تبعیض و بدون هر نوع سوگیری کمک کنند چرا که همه ما در کشتی ایران نشسته‌ایم. در بحث غذا، این هماهنگی و هم‌افزایی همه دستگاه‌ها و حتی مسئولان با مردم، اهمیت بسیار ویژه‌تری دارد و خیلی مهم‌تر است.
وی ادامه داد: اگر همین الان هم توانسته‌ایم از این جنگ عبور کنیم یا شرایط فعلی را اداره کنیم، در حالی که کشورهای پیرامون ما نمی‌توانند شرایط خودشان را اداره کنند؛ یعنی قوت خودشان را نمی‌توانند تأمین کنند، این نکته مهمی است، دلیل این موضوع آن است که در بحث کشاورزی و تولید، برای ایجاد امنیت در تولید محصولات کشاورزی، راهکارهای خوبی داشته‌ایم.
عضو هیئت‌رئیسه مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: با توجه به موضوعات مختلف اقلیمی و تحریم‌ها و همه مسائلی که داریم، بحث تولید غذا در کشور ما باید هوشمندانه‌تر از چیزی که اکنون در دستور کار قرار دارد، ادامه پیدا کند. ان‌شاءالله باید این مسیر را ادامه دهیم. مدیریت آب برای ما مهم است، مدیریت نهاده‌های کشاورزی برای ما مهم است و زنجیره تولید و زنجیره توزیع محصولات برای اینکه به دست مصرف‌کننده نهایی برسند، همه برای ما اهمیت دارند.
رفیعی اظهار داشت: بنابراین، تدابیر همیشگی و رایج شاید به کار نیایند و باید به فکر ایده‌های نو بود؛ ایده‌هایی که هم به مردم اطمینان خاطر و امنیت خاطر بدهند و هم باعث شوند بدانیم که در حوزه امنیت غذایی، به‌طور مشخص، وضعیت به‌گونه‌ای نیست که نگرانی پیچیده‌ای داشته باشیم یا بخواهیم با کمبود محصولات یا نایاب شدن نهاده‌ها مواجه شویم.
وی در پاسخ باتوجه به محاصره کشورمان وضعیت ذخیره نهادهای دامی در کشور چگونه است، گفت: خدا را شکر هم دولت و هم کارگروه‌های مربوط به این حوزه، نگرانی پیچیده‌ای در این حوزه نداریم که نهادها کم و یا نایاب باشند. با این حال، منابعی که اکنون در اختیار داریم یا بازار را باید بسیار هوشمندانه‌تر، دقیق‌تر و متناسب با شرایط مدیریت کنیم. یعنی اکنون دیگر فرصت زیادی برای آزمون و خطا نداریم.
عضو هیئت‌رئیسه مجلس شورای اسلامی ادامه داد: اگر قرار است کار در بستری واقعاً شفاف پیش برود، باید الزامات آن را فراهم کنیم. مسئله شفافیت، نه از حیث تأمین کالا از کشورهای دیگر و اینکه چگونه می‌خواهیم از کشورهای دیگر تأمین کنیم، بلکه از حیث مدل توزیع و اختصاص کالا به ذی‌نفعان مختلف، باید روشن شود تا امکان سودجویی گرفته شود.
تحلیل خبر
مدیریت براساس آزمون و خطا یا بصیرت و شناخت؟
دکتر محمدمهدی جعفری زاده
اگر دسته کلیدی با مثلاً 20 کلید داشته باشید و بخواهید قفلی را باز کنید دو راه دارید: یکی اینکه چون نمی‌دانید کدامیک از این کلیدها مربوط به قفل پیش روی شماست به صورت آزمون و خطا یکی یکی آنها را با قفل امتحان کنید تا ببینید کدامیک آن را باز می‌کند.
راه دوم این است که کلید این قفل را از قبل شناخته‌اید و مستقیماً سراغ آن می‌روید و قفل را در کوتاهترین زمان باز می‌کنید. این روش مبتنی بر بصیرت و شناخت است.
حال به جامعه و صحنه زندگی فردی و اجتماعی برگردیم ببینیم برای گشودن قفل‌های زندگی خود و دیگران چه راهی را باید در پیش بگیریم. مشکلات و مسائلی که به طور روزمره برای انسان رخ می‌دهد به دو گونه است: یکی مشکلات و مسائلی است که قبلاً برای دیگران نیز رخ داده و آنها نهایتاً راه‌حل موفقی را برای آن پیدا کرده‌اند. این گونه تجربیات در تمام رشته‌های علمی، معمولاً جمع‌آوری‌شده و تحت عنوان «آموزش» در اختیار عموم می‌باشد. مهم این است که انسان، آنها را مطالعه کرده و آموزش لازم را ببیند تا با استفاده از تجربیات دیگران، کوتاهترین راه را برگزیند. بر همین مبنا است که می‌گویند زندگی باید براساس یافته‌های علمی باشد.
اما اگر مشکلی رخ دهد که تاکنون در تاریخ زندگی بشر سابقه نداشته است باید آن را به کمک دانشمندان و پژوهشگران حل کرد، لذا راه‌حل آزمون و خطا در هیچکدام از این موارد، صحیح و عاقلانه نیست.
مدیران کشور و ارشد تا مدیران میانی و پایینی نیز نباید فرصت‌های طلایی حوزه مدیریت خود را با روش آزمون و خطا بسوزانند بلکه باید به سبک تکیه بر «بصیرت و شناخت علمی» مسائل حوزه مدیریت خود را حل کنند در غیر این صورت هزینه‌ها و خسارت‌های سنگینی را به ملت و کشور تحمیل کرده و در آخر هم ناتوان از حل مشکلات و مسائل، گره‌ها را کورتر خواهند کرد.