سید مالک حسینی، معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، از خروج یک میلیون و ۱۵۰ هزار بیمه‌شده اجباری از بازار کار رسمی در فاصله اسفند تا پایان مرداد ۱۴۰۵ خبر داد و اعلام کرد: حدود ۳۰۰ هزار نفر نیز به فهرست مقرری‌بگیران بیمه بیکاری اضافه شده‌اند. به گفته وی، در صورت تداوم رشد اقتصادی منفی، تا پایان سال بین یک میلیون و ۲۰۰ هزار تا یک میلیون و ۴۰۰ هزار شغل در کشور از بین خواهد رفت.
به گزارش ایلنا، حسینی با اشاره به تأثیر جنگ، تحریم‌ها، تورم و ناترازی انرژی بر بازار کار گفت: اقتصاد ایران در دو دهه گذشته به‌طور متوسط رشد اقتصادی ۲.۲ تا ۲.۳ درصدی داشته است. برآوردها نشان می‌دهد به‌ازای هر یک واحد درصد کاهش رشد اقتصادی، به‌طور متوسط ۱۷۰ هزار شغل از دست می‌رود. همچنین ۵۴ درصد اشتغال کشور در بخش غیررسمی و ۴۶ درصد در بخش رسمی قرار دارد.
بر اساس اظهارات وی، بازار کار رسمی در سال ۱۴۰۴ به‌طور خالص حدود ۵۰۰ هزار نفر از شاغلان خود را از دست داد. در سال ۱۴۰۵ نیز از اسفند تا پایان مرداد، یک میلیون و ۱۵۰ هزار بیمه‌شده اجباری از فهرست بیمه خارج شدند؛ هرچند بخشی از این آمار ممکن است مربوط به بازنشستگی یا دلایل غیرمرتبط با جنگ باشد. وی تأکید کرد این آمار هنوز نیازمند بررسی و پالایش نهایی است.معاون وزیر کار با اشاره به احتمال ثبت رشد اقتصادی منفی ۷ تا ۸ درصدی در پایان سال گفت: در چنین شرایطی، شمار شاغلان ازدست‌رفته ممکن است به یک میلیون و ۲۰۰ هزار تا یک میلیون و ۴۰۰ هزار نفر برسد. به گفته او، جمعیت شاغلان کشور که پیش از جنگ حدود ۲۴ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر بود، در انتهای بهار ۱۴۰۵ به حدود ۲۳ میلیون و ۵۰۰ تا ۲۳ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر کاهش یافت و شمار بیکاران با احتساب بیکاران قبلی به حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر رسید.
حسینی درباره طرح «اشتغال عمومی» توضیح داد این برنامه برای حمایت موقت از بیکاران و شاغلان غیررسمی آسیب‌دیده طراحی شده و شامل پروژه‌هایی مانند لایروبی قنوات، بهسازی منابع آب محلی و خدمات شهری است. به گفته وی، این طرح برای مشاغل کوتاه‌مدت و پروژه‌ای در شرایط اضطراری در نظر گرفته شده و در آن بیمه تأمین اجتماعی وجود ندارد و قانون کار بر آن اعمال نمی‌شود. وی مدعی شد کارگران شاغل در کارگاه‌های رسمی همچنان مشمول قانون کار هستند و کارفرمایان متعارف اجازه ورود به این طرح را ندارند.
وی همچنین از پرداخت حدود ۳۸۰ هزار فقره تسهیلات خرد اشتغال‌زایی در سال گذشته خبر داد که به گفته او، به ایجاد حدود ۴۴۰ هزار فرصت شغلی انجامید. در سال جاری نیز از مجموع ۱۳۰ هزار میلیارد تومان تسهیلات پیش‌بینی‌شده، بیش از ۲۵ هزار میلیارد تومان پرونده تکمیل‌شده به بانک‌های عامل ارسال شده است.معاون وزیر کار تأکید کرد: اولویت اصلی وزارتخانه، حفظ اشتغال موجود، حمایت از بنگاه‌های خرد و کوچک و شناسایی دقیق شاغلان غیررسمی است. به گفته وی، وزارت کار با همکاری بانک مرکزی در حال توسعه مدلی برای شناسایی این افراد از طریق تحلیل الگوهای مالی و هدفمند کردن حمایت‌های بازار کار است.
تحلیل خبر
«اشتغال» فرو نپاشد!
دکتر محمدمهدی جعفری زاده
معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت کار گفته است: «حداقل 2 میلیون و 500 هزار کارگر بیکارند / خطر حذف 4/1 شغل دیگر تا پایان سال»
اشتغال، ستون فقرات اقتصاد هر کشوری است. اگر اشتغال نباشد، نه تولید است، نه خلق ثروت، نه ابتکار و نوآوری، نه تجارت و صنعت و کشاورزی، نه ......
هر جایی نمودی از اقتصاد می‌بینیم مدیون «اشتغال» است. اشتغال نه فقط با اقتصاد رابطه تنگاتنگی دارد بلکه با روح و روان انسان نیز رابطه مثبت و معجزه‌آسایی دارد. انسانی که بیکار و بدون شغل است، احساس منفی نسبت به اثرگذاری خود و مفید بودنش داشته و بعضاً دچار افسردگی می‌شوند. کار و اشتغال، جسم و روح انسان را فعال و در حالت پویایی نگه می‌دارد. حتی بازنشستگانی که 30 سال کار کرده‌اند پس از بازنشستگی و در صورت بیکار بودن، احساس رضایت بخشی ندارند چون احساس می‌کنند وقت‌شان به هدر می‌رود و از لحظه به لحظه آن نمی‌توانند استفاده کنند.
اشتغال بر فرد شاغل آثار فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، بهداشتی و .... دارد و از تمام این جهات، قابل بررسی، تحقیق و مداقه است.
نقش شخصیت‌سازی و شخصیت پروری اشتغال بر همه مردم واضح و روشن است به نحوی که ارزیابی شخصیت هر کسی با شغلش صورت می‌گیرد. نقطه مقابل اشتغال، بیکاری است. موقعی که گفته می‌شود 2 میلیون و 500 هزار کارگر بیکار شده‌اند، آثار مخرب شخصیتی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و روانی بر آنها و خانواده‌هایشان دارد. با سقوط اشتغال در جامعه، بسیاری از متغیرهای وابسته به آن، سقوط می‌کنند و جامعه از جهات گوناگون خسارت می‌بیند. برای خارج شدن جامعه از این حالت چه باید کرد؟