رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت ایران با اشاره به بازسازی واحدهای آسیب دیده در جنگ تحمیلی آمریکایی- صهیونیستی گفت: آن دسته از واحدهایی که در توانشان بوده، خود دست به کار بازسازی شدهاند، اما کمکهای اصلی و مورد انتظار از سوی دولت ضروری است.
عبدالوهاب سهلآبادی در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی ایرنا، با اشاره به آخرین اقدامات در حوزه واحدهای آسیب دیده اظهار داشت: تمرکز اصلی دولت روی بازسازی چند واحد بزرگ است که جزو صنایع مادر محسوب میشوند زیرا به راه افتادن کارخانههای بالادستی رونق را به بخشهای پاییندستی نیز منتقل میکند.
رئیس خانه صمت ایران، با بیان اینکه بسیاری از صاحبان صنایع به دلیل تعهدات، بدهیها و ماهیت کسبوکارشان، ناگزیر به ادامه فعالیت هستند، گفت: جامعه صنعتی کشور با وجود همه سختیها، همچنان تابآوری و تحمل از خود نشان میدهند اما نیاز به کمک دارند تا بتوانند چرخ اقتصاد را بچرخاند.وی از دولت خواست تا با درک شرایط خاص کنونی، نسبت به ایجاد سازوکارهای حمایتی مؤثر و عملی برای صنایع کشور اقدام کند.
سهل آبادی، بر ضرورت اتخاذ سیاستهای حمایتی هدفمند و کارآمد از سوی مسئولان دولتی تأکید کرد و گفت: فعالان اقتصادی کشور با شرایطی بیسابقه مواجه هستند؛ دورانی که همزمان با تحریمهای گسترده، با آسیبهای ناشی از جنگ و همچنین تورم بالا دست و پنجه نرم میکنند. این عوامل در کنار هم، فشار مضاعفی را بر تولیدکنندگان وارد آورده است.
رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت، به آسیبهای وارده به زیرساختهای تولیدی، از جمله کارخانهها و جادهها اشاره کرد و گفت: این صدمات در شرایطی رخ داده که واحدهای تولیدی خود درگیر چالشهای اقتصادی بودهاند.
وی با اشاره به بستههای حمایتی از واحدهای های آسیب دیده گفت: نه تسهیلاتی توانستهاند به این واحدها بدهند و نه پیشنهادات مطرح شده در استانها به سرانجام مشخصی رسیده است.
سهلآبادی افزود: در بهترین حالت، صنایع آسیبدیده به بانکها معرفی میشوند تا بتوانند از تسهیلات بانکی با شرایط موجود کشور استفاده کنند، اما این رویه عملاً گرهای از مشکلات آنها باز نمیکند و کار خاصی برای جبران خسارات صورت نگرفته است.
این مقام صنفی، موضوع ناترازی انرژی را از مهمترین مشکلات جامعه صنعتی عنوان کرد و گفت: امروز در کنار قطعیهای برق، تعرفههای آن نیز گران شده است و امیدواریم دولت با استفاده از اختیارات خود اقدامی برای کاهش بار سنگین هزینههای برق انجام دهد.
تحلیل خبر
سرمایهگذاری؛ «کِی»، «کجا» و «چگونه»؟
دکتر محمدمهدی جعفری زاده
یکی از پایههای مهم توسعه اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هر کشوری «سرمایهگذاری» است. سرمایهگذاری، زیربنای توسعه همه جانبه کشور است. سه بخش صنعت، کشاورزی و خدمات، چه در دست بخش خصوصی، چه دولتی و چه تعاونی باشد و رویکرد آنها چه تولیدی، چه توزیعی و چه مصرفی، تغذیه آن با «سرمایهگذاری» است.
هر کشوری اراده کرده است به سمت توسعه پایدار، پرش و جهش داشته باشد، بدون از دست دادن فرصت، سراغ سرمایهگذاری رفته است. اما کشورهایی که فرصتهای خود را سوزاندهاند و در جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی تعلل و کوتاهی کردهاند، بیتردید باختهاند و روز به روز دستشان تهیتر شده و به جای پیشرفت و شتاب در توسعهیافتگی، به عقب رفتهاند.
زمانه ما، زمانهای نیست که همانند 300 - 400 پیش، رقابت بین کشورها در مقیاس «سال» و «ماه» تعریف شود، امروز «دقیقهها» و «ساعتها»، برندهها و بازندهها در پیشرفت و توسعه را تعیین و مشخص میکنند.
اول مهم این است که بتوانید به سرعت «سرمایه» را جذب و فراهم کنید و در گام دوم و مهمتر اینکه، این پول و سرمایه را «کجا» و «چگونه» خرج و سرمایهگذاری میکنید. اگر فرض کنیم 10 کشور به اندازه هم سرمایه داشته باشند این که هر کدام، سرمایه خود را صرف چه اهداف و برنامههایی میکنند، بسیار سرنوشت ساز است. حال مسئولان کشور ما در دهههای گذشته، باید جواب دهند که در مقایسه با کشورهای دیگر در رتبه چندم جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی بودهاند و این سرمایهها را «کجا» و «چگونه» خرج و سرمایهگذاری کرده و به چه نتایجی دست یافتهاند؟